+*+~ErroR EffecTivE~+*+

ร่างสูงใหญ่ตรงเข้าทาบทับแล้วพลันแทรกลิ้นเข้าไปภายในโพรงปากอ่อนนุ่มที่แสนจะหอมหวานของร่างตรงหน้า ก่อนจะกวาดต้อนตามเรียวลิ้นของอีกฝ่ายไปราวกับเป็นข้าศึกที่ต้องรุกไล่ให้จนมุม

“อืมมม...”

เสียงครางเบาๆจากชายหนุ่มร่างเล็กกว่าที่เล็ดลอดออกมาในช่วงที่ล่าถอยเพื่อเปิดช่องว่างพอให้อีกฝ่ายได้หายใจ ยิ่งราวกับจะปลุกกระตุ้นอารมณ์ดิบที่แฝงเร้นอยู่ในกายของร่างสูงใหญ่ให้ล้นทะลักออกมาจนไม่อาจควบคุมได้ มือใหญ่ตรงเข้าปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีอ่อนของอีกฝ่ายออกมา และแทบจะแปรเปลี่ยนเป็นกระชากเมื่อกระดุมตรงหน้าช่างแกะได้แสนชักช้าจนไม่ทันใจ

“เฮ้! คุณทำกระดุมผมขาดอีกแล้วนะคังอิน!!!”

เสียงนุ่มจากร้างด้านใต้ที่แผดออกมาเจือไว้ด้วยความหงุดหงิดแบบเห็นได้ชัด แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะความสนใจแทบทั้งหมดในตอนนี้ของร่างใหญ่อยู่ที่การหาทางปลดกางเกงยีนส์เข้ารูปของอีกฝ่ายที่ช่างถอดได้ยากเย็นเหลือเกินตามความคิดของเขาในเวลานี้

“หยุดบ่นซะทีน่า เดี๋ยวฉันซื้อใหม่ให้ทั้งโหลเลยก็ได้คยูฮยอน”

ชายหนุ่มผมเกรียนว่าพลางจูบไซร้ซอกคออีกฝ่ายแล้วขบกัดลงไปเบาๆจนเรียกเสียงครางหวานๆให้ดังออกมา มือหน้าไล่สัมผัสไปตามลำตัวของอีกฝ่าย ผิวขาวเรียบลื่นเนียนละเอียดราวกับแพรไหมชั้นดีของร่างที่บอบบางกว่าทำเอาเขาอดไม่ได้ที่จะไล้มือเรื่อยๆ คังอินจุมพิตไล่ไปตามลำคอระหงส์ ช่วงไหล่ที่ลาดเนียน และแผ่นอกบางที่ไหวขึ้นลงตามแรงอารมณ์ที่สูงขึ้นทุกที ทิ้งร่องรอยสีกุหลาบเอาไว้ทุกที่ที่แผ้วผ่านไปราวกับจะตีตราแสดงความเป็นเจ้าของ...

ร่างสูงบีบเน้นลงไปบนยอดอกสีระเรื่อที่ชันเด่นออกมาอย่างเห็นได้ชัดเบาๆ เรียกเสียงครางฮือจากร่างตรงหน้าได้ดียิ่งนัก ริมฝีปากของทั้งคู่ตรงเข้าแนบชิดกันอีกครั้ง แลกสัมผัสกันดุเดือดจนอากาศแสนสบายในห้องแทบจะร้อนระอุเป็นไฟ สองแขนเรียวของคยูฮยอนตวัดขึ้นโอบกระชับร่างสูงใหญ่ตรงหน้าคล้ายต้องการให้รสสัมผัสนี้แนบแน่นยิ่งขึ้น

“คิดจะทำตรงนี้เลยรึไง?”

เสียงถามหอบๆดังออกมาจากริมฝีปากอิ่มแดงช้ำซึ่งดูเหมือนจะเจ่อขึ้นเล็กน้อยจากการกระทำที่รุนแรงก่อนหน้านี้ ใบหน้าสวยคมตวัดขึ้นมองอีกฝ่ายแล้วเหยียดยิ้มบางๆตรงมุมปาก ในสายตาของคนอื่นการกระทำเช่นนี้ของร่างตรงหน้าอาจมองได้ว่าช่างดูเท่ห์เสียเหลือเกิน แต่สำหรับเขาแล้ว...มันช่างดูเซ็กซี่และเร่าร้อนจนทำเอาอารมณ์ที่พุ่งพล่านอยู่ในกายแทบจะระเบิดออกมา

“แหงอยู่แล้ว คิดว่ายั่วกันขนาดนี้แล้วฉันจะทนไปถึงเตียงได้รึไงพ่อแมวป่า...”

คังอินหยัดยิ้มขึ้นมาให้อีกฝ่ายบ้างก่อนแนบทับแลกสัมผัสร้อนระอุกันอีกครั้ง มือใหญ่ฟอนเฟ้นไปทั่วทั้งร่างขาวเนียน ลัดเลาะเข้าไปตรงขอบกางเกงยีนส์ตัวเก่งของอีกฝ่ายแล้วบีบเค้นแรงๆบริเวณสะโพกเพรียวของร่างสูงโปร่ง ทำเอาคยูฮยอนถึงกับสะดุ้งเฮือกขึ้นมาเบาๆ แต่กระนั้นก็ยังแกล้งขมเม้มดึงริมฝีปากล่างของคนตรงหน้าเล่นคล้ายเป็นการแก้เกม

“ยกขาขึ้นหน่อยซิ กางเกงนายมันถอดยากนะ”

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเบาๆแกมคำสั่ง ทำเอาคยูฮยอนถึงกับหมุ่นหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย แม้จะไม่ค่อยชอบใจนักแต่ก็ยังให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีด้วยการยกเรียวขาขึ้นมา เพื่อให้อีกฝ่ายถอดปราการด่านสำคัญของตนเองออกมาได้สะดวกขึ้น ร่างสูงกว่าออกแรงดึงกางเกงทั้งชั้นนอกและชั้นในของอีกฝ่ายออกมาในทีเดียว

“อ่ะ! คุณนี่ซาดิสต์รึไง เบาๆหน่อยซิ!” เสียงนุ่มสบถออกมาเมื่อรู้สึกได้ถึงแรงเสียดสีอย่างแรงระหว่างกางเกงกับผิวเนื้อ คังอินไม่ตอบอะไรแค่ยิ้มกริ่มแล้วก็ขบกัดเบาๆที่ใบหู

“น่า...สงสารกันหน่อยซิ ฉันอยากจะแย่อยู่แล้วนะ”

น้ำเสียงที่ใช้คล้ายอ้อนวอนแต่หากจับสังเกตดีๆก็คล้ายจะเป็นการออกคำสั่งว่าอย่าขัดขืน คยูฮยอนมองนัยน์ตาคมกริบที่เปี่ยมไปด้วยแววปรารถนาของอีกฝ่ายแล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ

“โอเคๆ งั้นก็ตามสบาย...”

คังอินไม่รอให้อีกฝ่ายเอ่ยอนุญาตจนจบ เขาตรงเข้าแทรกหน้าขาของตนเองลงไประหว่างกลางเรียวขาขออีกฝ่ายแล้วบดเบียดกระตุ้นอารมณ์ของอีกฝ่ายให้คุโชนขึ้นมา คยูฮยอนส่งเสียงครางอืออาเบาๆออกมา นัยน์ตาสวยคมหรี่ปรือด้วยแรงปรารถนาที่พุ่งขึ้นสูง รสสัมผัสที่เร่าร้อนและรุนแรงของอีกฝ่ายทำเอาร่างทั้งร่างแทบจะถูกกลืนหายไปกับบานประตู

ร่างสูงลดขาลงมาช้าๆจากนั้นจึงไล่มือใหญ่ไปตามสะโพกเนียนของอีกฝ่ายแล้วแทรกนิ้วหนาเข้าไปภายในช่องทางสีสดเบื้องล่างที่ร้อนรุ่มด้วยไฟอารมณ์ สัมผัสชำแรกลึกที่เกิดขึ้นแบบกะทันหันทำเอาชายหนุ่มผมสีอ่อนถึงกับสะดุ้งเบาๆพร้อมกับส่งเสียงหวานออกมา

“อ๊ะ...อื้อ....ม..ไม่คิด..จะ..เตือน..อ่ะ...กันหน่อย...รึไง”


“จะเตือนทำไมละ ก็พร้อมอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?”

คังอินตอบกลับไปในทันที ริมฝีปากได้รูปกระหวัดยิ้มออกมาบางๆราวกับบคนรู้ทัน คยูฮยอนมองหน้าอีกฝ่ายแล้วหยัดยิ้มขึ้นมาบ้าง แขนเพรียวโอบรั้งร่างของอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะกระซิบตอบกลับไปแผ่วเบาแต่เร้าอารมณ์ปรารถนา...

…ถ้าอย่างนั้นก็ทำสักทีสิ...

ร่างสูงไม่รอช้าเขาถอนนิ้วที่อยู่ในเรือนกายของอีกฝ่ายออกมาแล้วปลดกางเกงของตัวเองออกอบ่างรวดเร็ว มือหนาคว้าจับเรียวขาขาวยกขึ้นสูงก่อนจะแทรกตัวเข้าไปให้แนบชิดกับร่างของอีกฝ่าย แล้วชำแรกศูนย์รวมอารมณ์ของร่างกายเขาไปในช่องทางคับแน่นของชายหนุ่มผมสีอ่อนทันที

คยูฮยอนกรีดร้องเสียงหวานออกมาในทันทีที่ถูกสัมผัสลึกถึงภายในแบบรวดเดียว เจ็บแปลบจนแทบอยากหวีดร้องด้วยความทรมานแต่ก็เสียวซ่านจนอดไม่ได้ที่จะแอ่นกายรับในทุกสัมผัส นัยน์ตาคู่สวยหรี่ปรือลงเรื่อยๆจนแทบปิด ริมฝีปากสีระเรื่อเผยอออกหอบหนักพยายามสูดลมหายใจเข้าปอดให้เต็มที่

“อ๊า! คังอิน! แรงอีก! อื้อ!!!”

ร่างสูงโปร่งร้องขอแกมออกคำสั่ง แต่ชายหนุ่มผมเกรียนก็ตอบสนองให้เต็มที่แบบไม่ขัดขืน ทั้งสองร่างบดเบียดสัมผัสกันแนบชิดจนแทบจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน กลีบปากหยักหนาของคังอินทาบทับแทรกลิ้นเข้าเกี่ยวกระหวัดพ่อแมวป่าตัวน้อยตรงหน้าอย่างเร่าร้อน คยูฮยอนตอบรับลิ้นร้อนที่เข้ามาเยี่ยมเยียนในโพรงปากของตนเป็นอย่างดีพลางกอดรัดอีกฝ่ายแนบแน่น

“อื้อ!~ เร็วอีก! ผมจะไม่ไหวแล้ว! อ๊า!!! ~” เจ้าของเส้นผมสีอ่อนกรีดร้องออกมาเมื่ออารมณ์ทั้งมวลมาถึงจุดสูงสุด หยาดน้ำขาวขุ่นจากส่วนกลางของร่างกายถูกปลดเปลื้องออกมาจนเลอะไปบนหน้าท้องและเสื้อเชิ๊ตสีเข้มของคนตรงหน้า

“อึก!...ฉันก็เหมือนกัน!!!” ร่างสูงคำรามออกมาเสียงต่ำก่อนจะกระแทกกายอย่างรุนแรงในครั้งสุดท้าย แล้วปลดปล่อยความรู้สึกทั้งหมดลงไปเข้าในเรือนร่างของอีกฝ่ายจนแทบล้นปรี่ออกมา

คังอินซบลงไปที่ซอกคอขาวของร่างสูงโปร่งแล้วฝากรอยรักจางๆเอาไว้ ก่อนจะถอดถอนส่วนที่คาค้างอยู่ในร่างกายของอีกฝ่ายออกมา คยูฮยอนนิ่วหน้าด้วยความเจ็บแปลบหลังจากที่ร่างสูงกว่าถอนตัวออกมา บทรักที่หนักหน่วงเช่นนี้ทำเอาขาทั้งสองข้างแทบจะหมดแรงยืนไปเลยด้วยซ้ำ คังอินรู้ดีถึงข้อนี้เขาจึงอุ้มชายหนุ่มผมสีอ่อนขึ้นแนบอกแล้วเอ่ยออกมาเสียงนุ่ม


“ไปอาบน้ำกันเถอะ เดี๋ยวฉันทำความสะอาดให้”


ชายหนุ่มผมเกรียนว่าพลางพาร่างของอีกฝ่ายตรงไปยังห้องน้ำที่ตั้งอยู่ไม่ห่างออกไปนัก คยูฮยอนนิ่งฟังคนตรงหน้าจนจบแล้วก็ต้องเปรยออกมาเสียงเบาๆ


“เหอะ ให้มันแค่อาบจริงอย่างที่ว่าเถอะ”

.
.
.
.

….แต่เพียงไม่กี่อึดใจต่อมาเสียงฝักบัวอาบน้ำก็ดังขึ้นคลอเครือไปกับเสียงครางแผ่วหวานที่ก้องสะท้อนไปทั่วทั้งห้องสี่เหลี่ยม....








ครึ่งชั่วโมงต่อมาคังอินก็พาร่างสูงโปร่งของคยูฮยอนออกมาจากห้องน้ำ นัยน์ตาคู่สวยของคนในอ้อมกอดแทบปิดสนิทด้วยความเหนื่อยอ่อน ร่างสูงสวมใส่ชุดนอนให้อีกฝ่ายก่อนจะวางรางนั้นลงไปบนเตียงนุ่มขนาดคิงก์ไซด์ของตนเอง แล้วยกผ้าห่มเนื้อดีทาบทับลงไป

คังอินแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มบนเตียงอีกด้าน เขานอนมองร่างสูงเพรียวที่หลับสนิทอยู่ข้างๆแล้วก็ต้องพ่นลมหายใจออกมาเบาด้วยความเอ็นดู ก่อนที่ครู่ต่อมาจะแนบริมฝีปากได้รูปลงไปบนหน้าผากของอีกฝ่าย

“ราตรีสวัสดิ์นะคยูฮยอน ฉันรักนาย” ชายหนุ่มว่าขึ้นเบาๆก่อนจะหลับตาลงช้าๆอย่างมีความสุข

.
.
.

.

เสียงลมหายใจสม่ำเสมอที่ดังขึ้นมาบอกให้รู้ว่าร่างข้างๆได้จมลงสู่นิทราอันแสนสุขไปเรียบร้อยแล้ว คยูฮยอนค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมาช้าๆ เขายกตัวขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายแล้วคลี่ยิ้มออกมาบางๆอย่าผู้ชนะ...







...ราตรีสวัสดิ์เช่นกันครับคุณคังอิน...





...แล้วก็ลาก่อนครับผม...






...เกมส์ของเรามันจบลงแล้ว...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.
…The End or Continue?…


*****************************************************


Free Talk

อินี่เอาของเก่ามาหากินอีกแล้ว  =___="